Posted by on 2 listopada 2018

Glejaki stopnia II lub III w tej grupie mają agresywny przebieg i są związane ze słabym przeżyciem, co sugeruje potrzebę wczesnych terapii adjuwantowych i skrupulatnych obserwacji. Dodatkowe informacje prognostyczne można uzyskać przez stratyfikację tych glejaków według statusu receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR). [21] Związek między wariantami linii zarodkowej składników telomerów (TERC, TERT i RTEL1) a nabyciem mutacji promotora TERT jest godny uwagi i zasługuje na dalsze study.22 Glejaki zawierające mutacje zarówno w TERT, jak i IDH bez towarzyszącego kodowania 1p / 19q są stosunkowo rzadkie, co stanowi 4% wszystkich glejaków w połączonym zbiorze danych. Zarodkowa TP53 SNP rs78378222 jest związana z glejakami z mutacjami TERT i IDH, ale nie z innymi czterema grupami. Niektóre nowotwory również nabywają zmiany ATRX, co pokazuje, że mutacja ATRX i mutacja TERT nie zawsze wykluczają się wzajemnie. Pacjenci, którzy mają guzy stopnia IV z mutacjami w TERT i IDH, mają słabe przeżycie, podobne do tych u pacjentów, którzy mają glejaki tylko z mutacjami TERT. Tak więc obecność mutacji IDH nie zawsze wskazuje na korzystne rokowanie. Gdy guzy te przejawiają się jako stopień II lub III, wiążą się z całkowitym przeżyciem podobnym do tego związanego z potrójnie dodatnimi glejakami. Ponieważ potrójnie dodatnie glejaki są definiowane przez całoprzelotową kodowanie 1p / 19q, w której pośredniczy translokacja 1: 19, 4 możliwe jest, że niektóre glejaki z mutacjami TERT i IDH nabywają funkcjonalnie podobne zmiany, które symulują delecję p i 19q (lub zmiany w obrębie geny znajdujące się na tych chromosomach).
Potrójnie ujemne glejaki stanowią 7% glejaków stopnia II lub III i 17% glejaków stopnia IV. Chociaż zwykle rozwijają się u młodszych pacjentów (około 10 lat młodziej) niż glejaki tylko z mutacjami TERT, te dwa typy glejaków mają podobny poziom metylacji promotora MGMT i podobne związki z wariantami linii płciowej.
Promotor TERT i zmiany genu ATRX są powszechne we wszystkich glejakach. Zmiany obu genów są związane ze zwiększoną konserwacją telomerów. [23] Nasze dane sugerują, że zmiany promotora TERT i zmiany ATRX są zwykle wykluczające się wzajemnie, ale niektóre glejaki wydają się mieć oba, a niektóre wydają się nie mieć żadnego z nich. W naszym badaniu potrójnie negatywne glejaki zazwyczaj nie nabyły zmian ATRX. Spośród glejaków, których nie można sklasyfikować w naszym schemacie, większość uzyskała kodowanie 1p / 19q i mutacje IDH (bez mutacji TERT lub ATRX). Jeśli wzmocnienie utrzymania telomerów jest wymagane do rozwoju glejaka, rozsądne jest wysunięcie hipotezy, że glejaki bez zmian w TERT lub ATRX nabywają zmian, których nie przechwyciliśmy w naszej analizie lub zmianach w innych komponentach maszyny enzymatycznej, która utrzymuje telomery, takich jak POT1.24 Niektóre warianty linii zarodkowych (takie jak te w TERT lub TERC) mogą również być związane z wydłużaniem się krytycznego telomerów.22 Pod względem przeżycia mutacja w promotorze TERT jest generalnie niekorzystna przy braku mutacji IDH i korzystna w obecności Mutacja IDH i kodowanie 1p / 19q. Mutacja promotora TERT jest związana ze starszym wiekiem pacjenta podczas prezentacji, niezależnie od tego, czy występuje mutacja IDH.
Specyficzne warianty linii płciowej segregują z glejakami, które mają mutacje IDH i kodowanie p / 19q. 13, 24, 25-27 SNP w locus chromosomu 8q24, szczególnie rs55705857, były silnie związane z mutacją IDH, co sugeruje, że ten region zawiera zmianę linii zarodkowej, która ułatwia inicjacja lub progresja glejaków z mutacjami IDH. Allele ryzyka SNP 8q24 są związane z glejakami z duplikacją chromosomu 8q24 (dane nie przedstawione), które obejmują MYC i specyficzne SNP (takie jak rs55705857) w tym regionie. Być może region ten zawiera kilka elementów DNA kierujących , które ułatwiają rozwój glejaka, podobnie do sposobu, w jaki powielanie chromosomu 8q24 ułatwia rozwój niektórych raków piersi. [28] Możliwy mechanizm działania może obejmować długie niekodujące RNA zakodowane w dużym regionie genomowym 8q24. w pobliżu MYC.29. Inną możliwością jest to, że SNP rs55705857 koduje element DNA, który nadaje predyspozycję do mutacji IDH; alternatywnie, w obecności mutacji IDH, kodowany element może aktywować specyficzne transkrypcyjne sieci regulacyjne (np. te z udziałem MYC).
Wielowymiarowa analiza modelu Coxa (tabela 2) sugerowała, że przeżycie u pacjentów z glejakiem II lub III stopnia, stratyfikowanym według grupy molekularnej, było niezależne od wieku w momencie rozpoznania, typu histologicznego i stopnia
[więcej w: lekarstwo z orzecha włoskiego, skierowania do sanatorium zwroty, zaostrzenie pochp ]

Powiązane tematy z artykułem: lekarstwo z orzecha włoskiego skierowania do sanatorium zwroty zaostrzenie pochp

Posted by on 2 listopada 2018

Glejaki stopnia II lub III w tej grupie mają agresywny przebieg i są związane ze słabym przeżyciem, co sugeruje potrzebę wczesnych terapii adjuwantowych i skrupulatnych obserwacji. Dodatkowe informacje prognostyczne można uzyskać przez stratyfikację tych glejaków według statusu receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR). [21] Związek między wariantami linii zarodkowej składników telomerów (TERC, TERT i RTEL1) a nabyciem mutacji promotora TERT jest godny uwagi i zasługuje na dalsze study.22 Glejaki zawierające mutacje zarówno w TERT, jak i IDH bez towarzyszącego kodowania 1p / 19q są stosunkowo rzadkie, co stanowi 4% wszystkich glejaków w połączonym zbiorze danych. Zarodkowa TP53 SNP rs78378222 jest związana z glejakami z mutacjami TERT i IDH, ale nie z innymi czterema grupami. Niektóre nowotwory również nabywają zmiany ATRX, co pokazuje, że mutacja ATRX i mutacja TERT nie zawsze wykluczają się wzajemnie. Pacjenci, którzy mają guzy stopnia IV z mutacjami w TERT i IDH, mają słabe przeżycie, podobne do tych u pacjentów, którzy mają glejaki tylko z mutacjami TERT. Tak więc obecność mutacji IDH nie zawsze wskazuje na korzystne rokowanie. Gdy guzy te przejawiają się jako stopień II lub III, wiążą się z całkowitym przeżyciem podobnym do tego związanego z potrójnie dodatnimi glejakami. Ponieważ potrójnie dodatnie glejaki są definiowane przez całoprzelotową kodowanie 1p / 19q, w której pośredniczy translokacja 1: 19, 4 możliwe jest, że niektóre glejaki z mutacjami TERT i IDH nabywają funkcjonalnie podobne zmiany, które symulują delecję p i 19q (lub zmiany w obrębie geny znajdujące się na tych chromosomach).
Potrójnie ujemne glejaki stanowią 7% glejaków stopnia II lub III i 17% glejaków stopnia IV. Chociaż zwykle rozwijają się u młodszych pacjentów (około 10 lat młodziej) niż glejaki tylko z mutacjami TERT, te dwa typy glejaków mają podobny poziom metylacji promotora MGMT i podobne związki z wariantami linii płciowej.
Promotor TERT i zmiany genu ATRX są powszechne we wszystkich glejakach. Zmiany obu genów są związane ze zwiększoną konserwacją telomerów. [23] Nasze dane sugerują, że zmiany promotora TERT i zmiany ATRX są zwykle wykluczające się wzajemnie, ale niektóre glejaki wydają się mieć oba, a niektóre wydają się nie mieć żadnego z nich. W naszym badaniu potrójnie negatywne glejaki zazwyczaj nie nabyły zmian ATRX. Spośród glejaków, których nie można sklasyfikować w naszym schemacie, większość uzyskała kodowanie 1p / 19q i mutacje IDH (bez mutacji TERT lub ATRX). Jeśli wzmocnienie utrzymania telomerów jest wymagane do rozwoju glejaka, rozsądne jest wysunięcie hipotezy, że glejaki bez zmian w TERT lub ATRX nabywają zmian, których nie przechwyciliśmy w naszej analizie lub zmianach w innych komponentach maszyny enzymatycznej, która utrzymuje telomery, takich jak POT1.24 Niektóre warianty linii zarodkowych (takie jak te w TERT lub TERC) mogą również być związane z wydłużaniem się krytycznego telomerów.22 Pod względem przeżycia mutacja w promotorze TERT jest generalnie niekorzystna przy braku mutacji IDH i korzystna w obecności Mutacja IDH i kodowanie 1p / 19q. Mutacja promotora TERT jest związana ze starszym wiekiem pacjenta podczas prezentacji, niezależnie od tego, czy występuje mutacja IDH.
Specyficzne warianty linii płciowej segregują z glejakami, które mają mutacje IDH i kodowanie p / 19q. 13, 24, 25-27 SNP w locus chromosomu 8q24, szczególnie rs55705857, były silnie związane z mutacją IDH, co sugeruje, że ten region zawiera zmianę linii zarodkowej, która ułatwia inicjacja lub progresja glejaków z mutacjami IDH. Allele ryzyka SNP 8q24 są związane z glejakami z duplikacją chromosomu 8q24 (dane nie przedstawione), które obejmują MYC i specyficzne SNP (takie jak rs55705857) w tym regionie. Być może region ten zawiera kilka elementów DNA kierujących , które ułatwiają rozwój glejaka, podobnie do sposobu, w jaki powielanie chromosomu 8q24 ułatwia rozwój niektórych raków piersi. [28] Możliwy mechanizm działania może obejmować długie niekodujące RNA zakodowane w dużym regionie genomowym 8q24. w pobliżu MYC.29. Inną możliwością jest to, że SNP rs55705857 koduje element DNA, który nadaje predyspozycję do mutacji IDH; alternatywnie, w obecności mutacji IDH, kodowany element może aktywować specyficzne transkrypcyjne sieci regulacyjne (np. te z udziałem MYC).
Wielowymiarowa analiza modelu Coxa (tabela 2) sugerowała, że przeżycie u pacjentów z glejakiem II lub III stopnia, stratyfikowanym według grupy molekularnej, było niezależne od wieku w momencie rozpoznania, typu histologicznego i stopnia
[więcej w: lekarstwo z orzecha włoskiego, skierowania do sanatorium zwroty, zaostrzenie pochp ]

Powiązane tematy z artykułem: lekarstwo z orzecha włoskiego skierowania do sanatorium zwroty zaostrzenie pochp