Posted by on 2 sierpnia 2018

Przyczepność oceniano poprzez porównanie zaobserwowanych i spodziewanych objętości pozostających w butelkach co 3 miesiące oraz bezpośrednie zadawanie pytań podczas wizyt studyjnych. Procedury uzupełniające
Dzieci obserwowano w odstępach 3-miesięcznych podczas 12-miesięcznej obserwacji. Podczas każdej wizyty mierzono masę ciała, wzrost i ciśnienie krwi, oceniano przestrzeganie zaleceń, wyniki pierwotne i wtórne stwierdzano przy użyciu dzienników pacjentów i dokumentacji medycznej.
Wyniki pierwotne i wtórne
Pierwszorzędowym rezultatem było objawowe zakażenie dróg moczowych w ciągu 12 miesięcy, z zastosowaniem tej samej definicji, co kryteria włączenia. W przypadku infekcji badany lek został przerwany, a rutynowa opieka kliniczna została zapewniona dziecku przez lekarza rodzinnego lub pediatrę. Dzieci nie obserwowano dłużej niż przez 12 miesięcy.
Drugorzędnymi wynikami były infekcje dróg moczowych z gorączką (mierzona temperatura,> 38,0 ° C [100,4 ° F] lub gorączka w wywiadzie), hospitalizacja z powodu zakażenia dróg moczowych, hospitalizacja z przyczyn innych niż infekcja dróg moczowych, podawanie antybiotyków w przypadku współistniejących chorób, i pogorszenie scyntygrafii korowej po 12 miesiącach. Scyntygrafię zalecono po zakończeniu badania u dzieci, u których w momencie wejścia do badania wystąpił nietypowy skan lub u którego wystąpiło dalsze zakażenie dróg moczowych. Podczas przeglądu redakcyjnego jako wynik drugorzędny dodano infekcję dróg moczowych bakterii opornych na trimetoprim-sulfametoksazol.
Analiza statystyczna
Naszym celem było rekrutowanie 780 dzieci (390 w każdej grupie badawczej) na podstawie klinicznie istotnego zmniejszenia bezwzględnego ryzyka nawrotu objawowej infekcji dróg moczowych o około 10 punktów procentowych między obiema grupami podczas 12 miesięcy obserwacji, z szacowana częstotliwość zdarzeń na poziomie 29% w grupie placebo. Ustaliliśmy, że ta liczba pacjentów zapewniłaby badanie o sile 80%, z dwustronnym błędem typu I wynoszącym 5% i wskaźnikiem nieadherencji równym 10%. Ryzyko związane z leczeniem wynoszące 20% było oparte na badaniach antybiotyków u dzieci z lub bez odpływu pęcherzowo-moczowodowego. 10,11 Wszystkie analizy przeprowadzono na zasadzie zamiaru leczenia.
Porównano proporcje dzieci z wynikami pierwotnymi i wtórnymi w dwóch grupach, stosując analizę time-to-event dla wyników w odniesieniu do infekcji dróg moczowych i testu chi-kwadrat dla innych wyników. Pierwotny wynik został przeanalizowany za pomocą testu log-rank. Regresję proporcjonalnych hazardów Coxa zastosowano w celu uzyskania nieskorygowanych współczynników ryzyka i dostosowania do istotnych zmiennych stratyfikacyjnych oraz do testowania modyfikacji efektu we wszystkich analizach wtórnych. Dane dzieci, które straciły czas obserwacji, zostały uznane za ocenzurowane w momencie ostatniego kontaktu. Dane od dzieci, które nie miały zakażenia dróg moczowych, były cenzurowane po 365 dniach. Wykorzystaliśmy szacunki Kaplana-Meiera dotyczące odsetka dzieci z zakażeniem dróg moczowych. Obliczyliśmy liczbę dzieci, które wymagałyby leczenia, aby zapobiec jednej infekcji dróg moczowych ze współczynnika hazardu i 95% przedziału ufności.21
Aby ustalić, czy efekt leczenia był różny w zależności od stanu refluksu u dzieci, zaplanowano analizę podgrupy z podgrupami dzieci w zależności od obecności i ciężkości refluksu, a test interakcji przeprowadzono w modelu Coxa.
[podobne: poradnia psychologiczna krakow, badanie ubm, niedoczynność tarczycy a nerwica ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie ubm niedoczynność tarczycy a nerwica poradnia psychologiczna krakow

Posted by on 2 sierpnia 2018

Przyczepność oceniano poprzez porównanie zaobserwowanych i spodziewanych objętości pozostających w butelkach co 3 miesiące oraz bezpośrednie zadawanie pytań podczas wizyt studyjnych. Procedury uzupełniające
Dzieci obserwowano w odstępach 3-miesięcznych podczas 12-miesięcznej obserwacji. Podczas każdej wizyty mierzono masę ciała, wzrost i ciśnienie krwi, oceniano przestrzeganie zaleceń, wyniki pierwotne i wtórne stwierdzano przy użyciu dzienników pacjentów i dokumentacji medycznej.
Wyniki pierwotne i wtórne
Pierwszorzędowym rezultatem było objawowe zakażenie dróg moczowych w ciągu 12 miesięcy, z zastosowaniem tej samej definicji, co kryteria włączenia. W przypadku infekcji badany lek został przerwany, a rutynowa opieka kliniczna została zapewniona dziecku przez lekarza rodzinnego lub pediatrę. Dzieci nie obserwowano dłużej niż przez 12 miesięcy.
Drugorzędnymi wynikami były infekcje dróg moczowych z gorączką (mierzona temperatura,> 38,0 ° C [100,4 ° F] lub gorączka w wywiadzie), hospitalizacja z powodu zakażenia dróg moczowych, hospitalizacja z przyczyn innych niż infekcja dróg moczowych, podawanie antybiotyków w przypadku współistniejących chorób, i pogorszenie scyntygrafii korowej po 12 miesiącach. Scyntygrafię zalecono po zakończeniu badania u dzieci, u których w momencie wejścia do badania wystąpił nietypowy skan lub u którego wystąpiło dalsze zakażenie dróg moczowych. Podczas przeglądu redakcyjnego jako wynik drugorzędny dodano infekcję dróg moczowych bakterii opornych na trimetoprim-sulfametoksazol.
Analiza statystyczna
Naszym celem było rekrutowanie 780 dzieci (390 w każdej grupie badawczej) na podstawie klinicznie istotnego zmniejszenia bezwzględnego ryzyka nawrotu objawowej infekcji dróg moczowych o około 10 punktów procentowych między obiema grupami podczas 12 miesięcy obserwacji, z szacowana częstotliwość zdarzeń na poziomie 29% w grupie placebo. Ustaliliśmy, że ta liczba pacjentów zapewniłaby badanie o sile 80%, z dwustronnym błędem typu I wynoszącym 5% i wskaźnikiem nieadherencji równym 10%. Ryzyko związane z leczeniem wynoszące 20% było oparte na badaniach antybiotyków u dzieci z lub bez odpływu pęcherzowo-moczowodowego. 10,11 Wszystkie analizy przeprowadzono na zasadzie zamiaru leczenia.
Porównano proporcje dzieci z wynikami pierwotnymi i wtórnymi w dwóch grupach, stosując analizę time-to-event dla wyników w odniesieniu do infekcji dróg moczowych i testu chi-kwadrat dla innych wyników. Pierwotny wynik został przeanalizowany za pomocą testu log-rank. Regresję proporcjonalnych hazardów Coxa zastosowano w celu uzyskania nieskorygowanych współczynników ryzyka i dostosowania do istotnych zmiennych stratyfikacyjnych oraz do testowania modyfikacji efektu we wszystkich analizach wtórnych. Dane dzieci, które straciły czas obserwacji, zostały uznane za ocenzurowane w momencie ostatniego kontaktu. Dane od dzieci, które nie miały zakażenia dróg moczowych, były cenzurowane po 365 dniach. Wykorzystaliśmy szacunki Kaplana-Meiera dotyczące odsetka dzieci z zakażeniem dróg moczowych. Obliczyliśmy liczbę dzieci, które wymagałyby leczenia, aby zapobiec jednej infekcji dróg moczowych ze współczynnika hazardu i 95% przedziału ufności.21
Aby ustalić, czy efekt leczenia był różny w zależności od stanu refluksu u dzieci, zaplanowano analizę podgrupy z podgrupami dzieci w zależności od obecności i ciężkości refluksu, a test interakcji przeprowadzono w modelu Coxa.
[podobne: poradnia psychologiczna krakow, badanie ubm, niedoczynność tarczycy a nerwica ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie ubm niedoczynność tarczycy a nerwica poradnia psychologiczna krakow